Pomin nawigacje

Janusz Różycki 1953 – 2005


     Urodził się 20 grudnia 1953 r. w Tarnowie. Tam ukończył Szkołę Podstawową i Technikum Mechaniczne (1971 r.). Wzrastał w rodzinie głębokiej wiary, pośród prostych i uczciwych ludzi. Duży wpływ na jego charakter, poglądy i przyszłe życiowe wybory mieli Ojcowie Bernardyni, u boku których, bo w jednym podwórzu domu rodzinnego i klasztoru przy ul. Bernardyńskiej w Tarnowie, wychowywał się. W czasie studiów na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie aktywnie działał w Duszpasterstwie Akademickim, któremu wówczas patronował ówczesny Metropolita Krakowski Kardynał Karol Wojtyła, późniejszy Papież Jan Paweł II. Ten epizod swojego życia Janusz Różycki uważał dla siebie za bardzo ważny.
     W 1979 r. rozpoczął pracę jako nauczyciel w Zespole Szkół Mechaniczno-Elektrycznych w Biłgoraju. Należał do grona organizatorów „Solidarności” Ziemi Biłgorajskiej (1980 – 81). Był przewodniczącym Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” w Zespole Szkół Mechaniczno – Elektrycznych w Biłgoraju. W 1981 r. delegowany na I (jedyny z Zamojszczyzny) i II Zjazd „Solidarności” w Gdańsku. Internowany i więziony (w Krasnymstawie, Włodawie i Kwidzyniu) od 13 grudnia 1981 r. do października 1982 r. Po powrocie z internowania zwolniony z pracy w szkole, pracował jako katecheta w szkołach powiatu biłgorajskiego (1983 – 89). W 1989 r. został Delegatem Pełnomocnika Rządu do Spraw Reformy Samorządu Terytorialnego w Zamościu. Dnia 23 lipca 1990 r. powołany na urząd Wojewody Zamojskiego, który sprawował do maja 1992 r. Następnie zatrudniony w Kuratorium Oświaty w Zamościu jako dyrektor Wydziału Organizacji i Nadzoru (1992 – 97). Od 1997 r., jako wicekanclerz, a następnie kanclerz współorganizował Wyższą Szkołę Zarządzania i Administracji w Zamościu, gdzie pracował do chwili śmierci, tj. 31 sierpnia 2005 r.
     Janusz Różycki przez wszystkie lata angażował się społecznie w różnorakie działania regionalne. W latach 1991 - 1998 był prezesem Zarządu Wojewódzkiego Związku Ochotniczych Straży Pożarnych w Zamościu, a od 1999 r. prezesem Zarządu Powiatowego Związku OSP RP w Zamościu i członkiem Prezydium Zarządu Wojewódzkiego Związku OSP RP w Lublinie. Był inicjatorem powołania w 1995 r. Stowarzyszenia Porozumienie Samorządowe Zamojszczyzny oraz jego prezesem. W lipcu 2004 r. został wybrany prezesem Stowarzyszenia Zamojskie Centrum Wolontariatu.

     Janusz Różycki był człowiekiem zasad i głębokiej wiary. Jego życiową zasadą była konsekwencja w działaniu bez politycznych układów, w zgodzie z normami etycznymi. Starał się żyć bez uprzedzeń, nie szufladkować ludzi. Podkreślał, że liczą się dobre czyny. Nie ulegał przelotnym koniunkturom. Szanował ludzi i doceniał w nich najlepsze cechy. Nie znosił krętactwa i nieuczciwości, które wyczuwał z sobie wiadomą intuicja. Nosił w sobie niepokój, że można robić więcej, narzekać mniej. Tęsknił do sytuacji, gdy każdy robi co do niego należy i w tym upatrywał wszelkie powodzenia.
     Przez ostatnie 20 miesięcy życia walczył ze śmiertelną chorobą. Jego pogrzeb w Zamojskiej Katedrze zgromadził wiele osób. Żegnała go rodzina, przyjaciele, młodzież studencka i szkolna, współpracownicy, licznie przybyli strażacy z pocztami sztandarowymi, a także ludzie którzy spotkali się z nim jedynie przelotnie.





kontakt: Danuta Kawałko | design by Piotr Borowiec
góra stronymapa strony